Eljah jarig                              

Maandagochtend heb ik eerst uitgeslapen, toen een stukje uit de bijbel gelezen, klaargemaakt en daarna begonnen aan schrijven op mijn blog. Vervolgens gedoucht, eten gemaakt voor de huishulp, restjes gegeten van zaterdag met de jongen die bij mijn oom woont en een vriend van hem. Daarna heb ik even 'The Durrells' terug gekeken (we kijken dat altijd op zondagavond bij Arianne en ik had het nog niet gezien). Daarna heb ik mijn huisgenoot (de vrouwelijke pastor uit Amerika) geholpen met eten koken. We aten aardappelschotel, vlees en creamed corn. Niet de creamed corn uit blikjes in de winkel, maar versgemaakt. Mijn huisgenoot zegt: "De creamed corn uit de winkel, in blikjes, ziet er uit als spul dat je uit je neus haalt en je proeft dan niet eens meer dat het mais is".

Na het koken hebben we gegeten. Toen we klaar waren met eten is mijn huisgenoot naar haar kamer gegaan. Ik en de jongen die bij mijn oom woont hebben toen afgewassen en daarna een spelletje gespeeld: zeeslag. Het eerste potje had hij gewonnen en hij wilde gaan slapen. Ik wilde nog een potje spelen, omdat ik ook wilde winnen (sommigen van jullie weten hoe competitief ik soms ben). Vervolgens hebben we dus nog een potje gespeeld, die heb ik gewonnen. Toen konden we gaan slapen. (Ik weet uiteindelijk niet of hij me heeft laten winnen, omdat hij naar bed wilde, maar anders hadden we er waarschijnlijk nog de hele avond gezeten.)

De volgende dag zijn we rond 10 uur naar de MTC (telefoonprovider hier) gegaan. Mijn credit (van mijn prepaid) was niet doorgekomen, dus ik kon zonder wifi niemand bereiken. Als je in Nederland naar een telefoonzaak gaat sta je meestal binnen 10 minuten buiten. Ze weten namelijk dat als je bij hen niet snel geholpen wordt, dat je ergens anders heen gaat. Hier heb je maar 2 providers en MTC is dichterbij. Je hebt de keuze: 'Take it or leave it.' Meestal duurt het 10 minuten voordat de volgende aan de beurt is. We moesten uiteindelijk 50 minuten wachten voordat we geholpen werden (dan heb je nog geluk, mijn huisgenoot vertelde dat ze een keer in een rij heeft gestaan die al buiten begon). Vervolgens was ze met mijn telefoon natuurlijk binnen een minuut klaar.

Toen zijn we naar de drogisterij, supermarkt en daarna naar de film 'I can only imagine' geweest. De film ging over Bart Millard, de zanger van de band MercyMe, die het liedje 'I can only imagine' heeft geschreven. Hij heeft veel afwijzing gekend in zijn leven; als kind had hij een abusieve vader, zijn moeder heeft hem verlaten en mensen uit de muziekwereld vonden hem eerst niet goed genoeg. Je ziet hoe hij al de afwijzing in zijn leven op begeven moment in muziek stopt. Uiteindelijk hebben al die gebeurtenissen hem gevormd tot de persoon wie hij is. Het was een mooie film. Teruggekomen van de film, zijn we naar de prayermeeting gegaan. Elke dinsdagavond is er in de Emmanuel Church een prayermeeting van 18.30-20.00 uur. Na de prayermeeting hebben we met elkaar gegeten. We aten broodjes en tomatenbouillonsoep, met grote stukken aardappelen, wortels en vlees erdoor. Daarna ben ik gaan douchen, heb ik nog even koffie gedronken, vervolgens ben ik gaan slapen.

Woensdag had ik een rustige dag. Ik heb wat dingen op mijn laptop gedaan; bijbel gelezen, muziek geluisterd, dingen voor volgend schooljaar geregeld, met papa gebeld en eten klaargemaakt. Het plan was om broodje hamburger met friet te eten, dus ik dacht dat ik niets hoefde te doen, maar toen zei mijn huisgenoot: 'Begin jij alvast met aardappels schillen?' Het was duidelijk niet haar plan om een kant-en-klare zak friet te kopen... Aardappels schillen is een grote ramp met mij en natuurlijk zat de dunschiller nog in de vaatwasser. Ik heb alle aardappels met een mesje moeten schillen. Ik ben heel trots dat ik, ten eerste al mijn vingers nog heb, ten tweede er geen schrammetje aan over heb gehouden. Vervolgens zijn we naar de jeugdavond geweest in de Emmanuel Church. Daarna hebben we met elkaar gegeten. Na het eten ben ik gaan slapen.

Vandaag (donderdag 31 mei) is Eljah, mijn broertje, jarig. Ik kan er helaas niet bij zijn, maar gefeliciteerd met je 10e verjaardag! We hebben zijn verjaardag in Nederland al gevierd, de dag voordat ik vertrok, zodat ik er bij kon zijn. Eerst was er vooral veel ophef over dat ik niet aanwezig zou zijn. Vervolgens werden de woorden: 'Je bent er nooit op mijn verjaardag' naar mijn hoofd geslingerd. Ten slotte heeft hij geaccepteerd dat het eerder gevierd moest worden. Op zijn verjaardag is al visite gekomen, taart gegeten en hij heeft zijn cadeaus al uitgepakt. Ik heb hem toen al gefeliciteerd, maar ik zal vandaag nog even bellen om hem op zijn verjaardag zelf ook te feliciteren.