Een tijd voor afscheid

Tijd is een aspect waar wij als mensen in het leven veel waarde aan hechten. Er is een juiste tijd voor elke gelegenheid. Er is een tijd om geboren te worden en een tijd om te sterven. Er is een tijd om te lachen en een tijd om te huilen. Er is een tijd om te huppelen en een tijd om te rouwen. Rouwen is een proces dat start als je afscheid moet nemen. Afscheid van familieleden die overlijden, vriendschappen die vervagen en plannen die niet meer doorgaan. In deze tijd gaan veel plannen niet door, zoals een Muskathlon, een evenement of iets wat je dit jaar wilde bereiken. Het is moeilijk als je lang naar iets toewerkt en het vervolgens anders loopt dan je denkt. Daar moet je in zekere zin afscheid van nemen. Maar hoe kun je het loslaten?

In ons leven nemen we vaak afscheid van personen of dingen. Het begint al van kleins af aan; als je van groep verandert of als je favoriete knuffel kapotgebeten wordt door een konijn. Als je ouder wordt zijn het grotere dingen waar je afscheid van moet nemen; iemand die dichtbij staat of iets waar je al heel lang naar toe leeft wat niet meer doorgaat. Op een moment van afscheid komen verschillende emoties, zoals pijn, verdriet en teleurstelling. Deze emoties kunnen ons leven gaan leiden, maar als we het overgeven aan God zal hij ons troost geven door zijn Heilige Geest.

Deze emoties kunnen ons leven gaan leiden, maar als we het overgeven aan God zal hij ons troost geven door zijn Heilige Geest. 

Met Pinksteren gedenken christenen het afscheid van Jezus. Jezus naar de hemel. De discipelen moesten op dat moment afscheid nemen van Jezus en gaan vervolgens op pad om het evangelie te verkondigen. Aan de ene kant is het gemis er maar aan de andere is zijn aanwezigheid nog steeds bij hen om hen kracht te geven. Zo geeft de Heilige Geest ons nog steeds troost om afscheid te nemen en kracht om door te gaan. Ik geloof dat wij onze pijn en verdriet aan Hem mogen geven, Hij geeft rust en dan mogen we het loslaten!